Icoon der Rossumdaerpers, Toon Hagen, overleden

Het is de droeve plicht van De Rossumdaerpers om te melden dat een icoon uit de historie van onze vereniging is overleden. Zonder te overdrijven, mogen we Toon Hagen zelfs de ‘by far’ meest belangrijke persoon van onze vereniging noemen. Hij was immers intensief betrokken bij de herstart van de club in 1971, zat daarna liefst 42 (!) jaar in het bestuur en vervulde verder vele andere functies.

Toon Hagen

In april mochten De Rossumdaerpers nog met trots melden dat het Koning Willem Alexander had behaagd om onze President te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Op die manier kreeg hij van de samenleving de beloning voor zijn vele maatschappelijke verdiensten. Een groot deel daarvan kwam voort uit zijn belangeloze medewerking aan onze vereniging, maar Toon Hagen was actief voor meer verenigingen en organisaties. Het onderstreept eens te meer dat hij in spreekwoordelijke zin een duizendpoot was, die zich voor geen enkele klus of taak te groot voelde en die met volle overtuiging uitvoerde. ,,Als je hem had gebeld met de opmerking: de club heeft je vannacht om twee uur nodig, dan had hij er gestaan”, zo realiseerde voorzitter Rob Hoppenbrouwer zich.

Carnaval wordt al bijna drie eeuwen gevierd in Vaassen, maar zonder Toon Hagen had het misschien niet meer bestaan. En zonder hem was het al zeker nooit uitgegroeid tot het evenement dat het nu is geworden: een feest voor duizenden mensen die er telkens plezier aan beleven. Het begon ermee dat hij een belangrijke rol vertolkte bij de doorstart in onze beginjaren. Na de oprichting van de vereniging in 1967 kende de club verscheidene moeilijke jaren, waarbij De Roje Hane (onze eerste naam) in 1971 zelfs een vroege dood leek te sterven. Tot Toon Hagen het initiatief nam.

Hij was nog een jongere en zocht contact met de ervaren Toon Leerkes, waarna zij niet alleen tekenden voor de doorstart, maar ook direct de basis legden voor een dorpsfeest. Carnaval transformeerde van evenement voor een deel van de bevolking (de katholieke gemeenschap) naar een spektakel voor iedereen. Dankzij die ideeën betrok de club bewust en actief mensen van andere geledingen in Vaassen bij het feest. Zo ontstond er meer eenheid binnen een verzuilde gemeenschap waar mensen eeuwenlang vreedzaam naast elkaar leefden, maar minder met elkaar. Dat werd sindsdien anders.

Toon Hagen was daarna actief betrokken bij de mooie momenten in onze geschiedenis, toen de club eerst dankzij de tent tegenover kasteel De Cannenburgh en later door de verhuizing naar dorpscentrum De Wieken ongekende impulsen kreeg. Maar hij was ook roerganger tijdens de momenten van tegenslag en de dalen waar elke vereniging doorheen moet, zoals bijvoorbeeld aan het begin van de jaren negentig. Misschien juist in die fases liet hij zien dat De Rossumdaerpers voor hem – na zijn familie – boven alles ging.

Daarvoor zijn De Rossumdaerpers hem en zeker ook zijn gezin erkentelijk. Toch is Toon Hagen bovenal iemand die de kernwaarden van de club als geen ander heeft geleefd, uitgedragen en het voorbeeld gaf hoe die kernwaarden in de praktijk moesten worden gebracht. Carnaval is er voor iedereen in het dorp en wijde omgeving, ongeacht ras, afkomst, seksuele voorkeur, leeftijd, geloofsovertuiging of welstandsniveau. Juist voor mensen die door ziekte of ander ongemak niet bij het feest aanwezig kunnen zijn, had hij extra oog.

Denk hierbij aan het ziekenbezoek. Decennialang begeleidde onze Adjudant en President het Prinsenpaar op de geestelijk zware momenten van die erebaan. Als zij een fruitmand kwamen brengen bij bijvoorbeeld terminale mensen vond hij de juiste toon om gesprekken te laten lopen en dankzij die gave bezorgde hij mensen een dierbare herinnering in zware tijden.

Toon Hagen is bij het publiek vooral bekend als Adjudant der Rossumdaerpers. Daarmee was hij volgens het protocol de eerste dienaar van het Prinsenpaar. Die rol was hem op het lijf geschreven. Natuurlijk drukte hij zijn figuurlijke stempel op het feest, maar vooral het dienen zat hem in het bloed. Hij was degene die steevast benadrukte: het is niet ons feest, maar het feest van de mensen. ,,Kijk naar hun gezichten. Kijk naar hun reacties. Daar gaat het om. Pas als zij het naar hun zin hebben, is het goed.” Het is een levenswijze die hij overdroeg aan de volgende generaties medewerkers, waardoor zijn invloed nog tot in lengte van jaren voelbaar zal blijven. Vaassen – of beter gezegd vier dagen per jaar Rossumdaerp – is waarom het draait.

Daarom ging hij in de herfst van 1990 bijvoorbeeld twee zaterdagen om zes uur ’s ochtends met elf andere medewerkers met groot materieel en een dieplader naar Medemblik om in West-Friesland torens op te halen die vervolgens in 1991 tijdens het 1100-jarig bestaan van Vaassen een centrale plaats innamen. Dit is slechts één van de vele, vele voorbeelden. Hij hielp anderen, maar vergat ook niet de mensen van De Rossumdaerpers zelf. Zo was het nooit een vraag of er genoeg medailles als dank zouden zijn. Ook die van het jaar erop waren al aangeschaft. Door wie anders dan… Toon Hagen.

Het leven heeft bij hem zijn tol geëist. Het betekende dat hij de laatste jaren stappen terug heeft moeten zetten. Toch is Toon hagen tot aan zijn dood animator van De Rossumdaerpers gebleven. Zo bleef hij verbonden aan de vereniging in zijn rol als President en was hij actief bij de organisatie van het Prinsenbal, waarbij de contacten tussen carnavalsverenigingen in Noord- en Oost-Nederland worden versterkt.

De Rossumdaerpers moet afscheid nemen van een bijzonder en dierbaar mens, maar de klap voor Gerrie en hun gezin is natuurlijk vele malen groter. Daarom willen we hen en al zijn andere dierbaren ongelooflijk veel sterkte wensen bij het verwerken van dit grote verlies.